Paper is as cosmic as the universe # 4

insight and dialogue rosettes

2017

wood, cardboard, text, acrylic paint, fine liner, ink, stamps, tape, magnets

75 x 85 x 1,5 cm

 

PIACATU 4 | Karin van Pinxteren | 2017

 

text on wood: Kurt Tucholsky: Ich kann genau das Auge sehen, Das Auge versteht nicht (1927)

text on tape: Karin: Het is de oogopslag, dat het dier menselijk maakt (2012)

 

During a bullfight, Kurt Tucholsky describes the eye of a horse taken on the horns and killed by a bull before the toreador begins. Prefighting with horses occur to exhaust the bull. Tucholsky is suprised by the arena full of people enjoying the massacre, in particular, he describes his neighbor who is screaming heartlessly and by that is also a co-butcher of the event.

He sees the eye of the horse looking at him before his death, a soft shiny eye: ‘Ich kann genau das Auge sehen. […]  Das Auge versteht nicht’. The horse doesn’t understand what it is doing there, it lies ripped open in the arena, and according to Tucholsky, wants to go back the the warm barn where it came from.

How can two people sitting next to each other, who consider the same, feel exact the opposite? It is the gateway to understanding that one of them realizes that the animal is no different from humans. Tucholsky communicates his thoughts and insights through the eye of the horse.

Two sentences by Tucholsky are written on wooden circles; arenas, control boards. Out of the middle comes a phrase from my Sofa Journal (book with notes and thoughts), arisen by thinking about this text.

The whole is composed of two rosettes that one man pins on the other if he has won. In this case, a price for the insight into the relationship between human and animal. Still… the fascination for battle and fight continues, also Tucholsky must admit that.

 

PIACATU 4 left panel | Karin van Pinxteren | 2017

 

 

Rosette 1:

Ich kann genau das Auge sehen    Kurt Tucholsky      (I can see it’s big, gentle eye clearly)

het is de oogopslag    Karin van Pinxteren      (it is the glance)

 

 

Rosette 2:

Das Auge versteht nicht     Kurt Tucholsky     (the eye doesn’t understand)

dat het dier menselijk maakt      Karin van Pinxteren    (that the animal humanises)

 

 

PIACATU 4 right panel | Karin van Pinxteren | 2017

PIACATU 4 left panel text detail 1 | Karin van Pinxteren | 2017

PIACATU 4 left panel detail | Karin van Pinxteren | 2017

 

Kurt Tucholsky beschrijft tijdens een stierengevecht het oog van een paard dat op de hoorns wordt genomen en gedood voordat de toreador zich aan de stier waagt. Het voorvechten met paarden gebeurt om de stier af te matten en moe te maken. Tucholsky verbaast zich over de arena vol mensen die genieten van het bloedbad en met name beschrijft hij zijn buurman die schreeuwt en harteloos zonder mededogen medeslager is van het gebeuren.

Hij ziet het oog van het paard dat hem voor zijn dood aankijkt, een zacht glanzend oog: ‘Ich kann genau das Auge sehen. […] Das Auge versteht nicht’. Het paard begrijpt niet wat het daar doet, ligt opengereten in de arena, en wil volgens Tucholsky alleen maar terug naar de warme stal waar het vandaan kwam.

Hoe kunnen twee mensen die naast elkaar zitten, die hetzelfde beschouwen, precies het tegenovergestelde voelen? Het is de poort naar inzicht dat de een inziet dat het dier daarin niet verschilt van de mens. Tucholsky communiceert zijn gedachten en inzicht via het oog van het paard.

Er staan twee zinnen van Tucholsky geschreven op houten cirkels; arena’s, speelborden. Uit het midden komt een zin uit mijn Sofa Journal (boek met notities en gedachten), ontstaan door het denken over deze tekst.

Het geheel is samengesteld als twee rozetten, die de ene mens de andere opspeldt als hij heeft gewonnen. In dit geval een prijs voor het inzicht naar de relatie mens en dier. Toch… de fascinatie voor het gevecht en de strijd blijft, ook Tucholsky moet dat toegeven.

 

Paper is as cosmic as the universe #4 is arisen from Paper is as cosmic as the universe #2, 

a mural at De Fabriek in Eindhoven, The Netherlands, 2013